Mona Lisa

حقایقی در مورد تابلوی مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی
در مورد اینکه تابلوی مونالیزا از روی چهره ی چه کسی کشیده شده یا راز گشایی از رازهای درون این شاهکار هنری نظریات بسیار وجود دارد که هیچ کدام قطعی نیست. در نوشته های زیر به بعضی از آن ها اشاره شده است:
تابلوی نقاشی مونالیزا که به لبخند ژوکوند نیز شهرت دارد، شاهکار لئوناردو داوینچی هنرمند مشهور ایتالیایی است.
این اثر استثنایی در طول تاریخ چندین بار ربوده شده، و با اینکه ۵۰۰ سال از زمان خلقش میگذرد اما آسیب چندانی ندیدهاست.
تابلوی مشهور لبخند ژوکوند به دلیل لبخند بسیار مرموز مونالیزا و همچنین سبک نوین نقاشی لئوناردو داوینچی در آن زمان، به شهرت جهانی رسید.
گفته شدهاست که داوینچی سفارش نقاشی این اثر را بین سالهای ۱۵۰۳ تا ۱۵۰۶ دریافت کرد، اما آن را به موقع تحویل نداد و چند بار آن را عوض کرد.
هم اینک اصل تابلو در موزه لوور در فرانسه نگهداری میشود.
▪ لبخند مرموز
نقاشی مونالیزا که احتمالا مشهورترین نقاشی پُرتره در تاریخ است، به دلیل لبخند مشهور مونالیزا - که گفته شدهاست همسر بازرگانی از اهالی فلورانس به نام فرانچسکو دل جوکوندو بودهاست - شهرت جهانی یافت.
آغاز کار داوینچی برای کشیدن تابلو زیبای مونالیزا این پرتره مملو از رمز و راز به سال ۱۵۰۳ باز می گردد. این تابلو با ابعاد ۷۷x۵۳ سانتیمتر از معروفترین کارهای داوینچی می باشد. نسخه ای را که او تهیه کرد از آنچه امروز به یادگار مانده بزرگتر بود چرا که در گذر زمان دو ستون از طرفین چپ و راست این تابلو بریده شده است. به همین دلیل به هیچ وجه مشخص نیست که مونالیزا در این تابلو نشسته است.
همچنین باید اشاره کرد که بسیاری از قسمت های این تابلو به مرور زمان خراب و یا دوباره نقاشی شده است. اما با این وجود شخصیت اصلی نقاشی همچنان محفوظ مانده است. بعنوان مثال زمینه پشت که فضایی مه آلود را نمایش می دهد - که به آن تکنیک اسفوماتو (sfumato) گفته می شود - کاملا" آشکار است و لبخند زیبا، جادویی و فریبنده او را برجسته تر می کند.
از تاریخ این چنین بر می آید که فردی بنام فرانسیسکو بارتولومئو (Francesco di Bartolommeo) از اشراف شهر فلورانس از داوینچی خواسته است که پرتره همسر سوم خود یعنی لیزا آنتونیو ماریا (Lisa di Antonio Maria) را برای او نقاشی کند. داوینچی نزدیک به چهار سال روی این اثر هنر کار کرد و پس از اتمام نقاشی در سال ۱۵۰۷ این تابلوی زیبا را به فرانسیسکو نفروخت، فلورانس را ترک کرد و آنرا نزد خود نگاه داشت.
برخی معتقد هستند از آنجایی که لئوناردو تابلو را تمام نکرده بود آنرا به فرانسیسکو نفروخت و بسیاری دیگر معتقد هستند که لئوناردو عاشق این تابلو بود.
داوینچی در سال ۱۵۱۶ هنگامی که تابلو مونالیزا را در چمدانهای خود داشت وارد فرانسه می شود و آنرا به پادشاه وقت فرانسه فرانسیس اول (Francis I) می فروشد. پس از آن به مرور زمان این اثر زیبا در شهرهای مختلف فرانسه نقل مکان می کند تا اینکه پس از انقلاب فرانسه، مونالیزا موزه لوور (Louvre) را بعنوان خانه خود انتخاب می کند.
ناپلئون با بی انصافی کامل آنرا از موزه برمی دارد و به اطاق خواب خصوصی خود می برد و پس از تبعید ناپلئون این اثر زیبا دوباره به لوور باز گردادنده می شود.
در ۲۱ آگوست سال ۱۹۱۱ تابلو مونالیزا توسط یک دزد ایتالیایی دزیده می شود و به ایتالیا آورده می شود. پس از گذشت دو سال این تابلو در زادگاه خود یعنی فلورانس دیده می شود و پس از انجام برخی پروسه های اداری و قانونی تابلو دوباره به لوور بازگردانده می شود.
در سال ۱۹۵۶ شخصی اقدام به پاشیدن اسید به قسمت پایینی تابلو نمود که مرمت آن سالها به طول انجامید. در دهه های ۶۰ و ۷۰ میلادی شهرهای نیویورک، توکیو و موسکو میزبان این تابلو زیبا بودند.
آنچه بر این اثر هنری در طول تاریخ گذشته است مسئولین موزه لور را بر آن داشته تا این تابلو ارزشمند را در پشت شیشه ضد گلوله تحت تدابیر شدید امنیتی نگهداری کنند و دیگر به هیچ وجه حق خروج آنرا از موزه برای نمایش در هیچ کشوری را ندهند.
اسرار مونالیزا
در سال ۱۹۶۹، پسربچه ۱۱ ساله پاریسی با نام «پاسکال کوته» کارت متروی مادرش را قرض گرفت تا خود را به موزه لوور برساند و به گفته مادرش زیباترین نقاشی دنیا را به چشم ببیند. پسربچه آنقدر جلوی تابلوی نقاشی مونالیزا ایستاد تا مسوول موزه مجبور شد برایش یک صندلی ببرد.
۳۵ سال بعد کوته که دیگر یک مهندس شده بود باز هم سه ساعت را جلوی این شاهکار هنری سپری کرد، اما این بار با یک دوربین بزرگ و با کشف اسرار مهمی از این تابلوی پررمز و راز. بدین ترتیب و به کمک آن دوربین او توانست تصاویری مختلف از این تابلو را به انضمام چشمها، دهان و دستهای مونالیزا در ابعاد بزرگ بگیرد و در نمایشگاه مترئون سانفرانسیسکو در معرض دید بگذارد.
مطالعات طولانیمدت روی تابلوی مونالیزا، کوته را به سمت طراحی و ساخت این دوربین سوق داد که با وضوح ۲۵۰ مگاپیکسلی، از ۱۳ طیف نوری برای تهیه عکس استفاده میکند.
دوربین یاد شده با بهرهبرداری از فناوری مادون قرمز (Infrared) و همچنین روشن و واضح کردن تصاویر، تابلوی نقاشی را اسکن کرده و بهصورت مجازی، لایههای روغن جلا را که در سالهای متوالی روی آن زده شده، ورقه ورقه میکند و به عمق نقاشی نفوذ کرده و به سطح رنگ روغنی که لئوناردو داوینچی از آن استفاده کرده میرسد.
در تصاویر گرفته شده توسط این دوربین، به طور مثال درختها سبزتر و آسمان آبیتر به نظر میآیند. به این ترتیب کوته با استفاده از تصاویر این دوربین، توانسته بدون صدمهزدن به تابلو و به صورت مجازی به عمق نقاشی نفوذ کرده و با رسیدن به سطح رنگ روغن آن به اسرار نقاشی این هنرمند بزرگ پی ببرد. کوته در نمایشگاه «اسرار مونالیزا منتشر شد» در سانفرانسیسکو و با حضور هزاران تماشاگر مشتاق، ۲۵ مورد از رموز این نقاشی را که سالهاست در هالهای از ابهام قرار دارد، فاش کرد و به شرح مطالعات خود پرداخت.
وی در افتتاحیه این نمایشگاه گفت: تابلوی مونالیزا همانند یک آهنربا افراد را به خود جلب میکند و اکثر مردم دوست دارند این تابلو را به چشم خود ببینند.
بسیاری از افراد که برای مشاهده این تابلو به موزه لوور میآیند چیز زیادی دستگیرشان نمیشود و حتی نمیفهمند که چرا مونالیزا بهترین تابلوی نقاشی جهان است. کوته در سال ۲۰۰۴، با دوربین ۲۴۰ مگاپیکسلی خود از مونالیزا عکسهای بسیاری گرفت.
وی با دقتی که ساعتها وقت گرفت توانست با استفاده از طیفهای نوری مختلف از مادون قرمز تا ماورای بنفش، ۱۳ عکس از این تابلو بگیرد. این تصاویر به خاطر وضوح و قدرت تفکیکی که دارند، حجم حافظه بسیاری اشغال میکنند،
به طوری که ۱۳ تصویر مزبور حدود ۲۲ گیگابایت حجم دارند و هر تصویر آن شامل ۱۵ هزار نقطه در هر اینچ است.
وی پس از گرفتن عکسها، برای آنالیز و مشاهده تصاویری که توسط امواج مادون قرمز و ماورای بنفشی گرفته شده و معمولا تنها توسط حشرات قابل رویت هستند، ۳ هزار ساعت وقت گذاشت.
کوته میگوید که ۲۵ مورد از رمزهای مونالیزا را از زیر چندین لایه روغن جلا و پس از سالها تعمیر و رفو کشف کرده است. تصاویری که توسط امواج مادون قرمز گرفته شدهاند، لبخند صاحب تصویر این تابلوی نقاشی را بزرگتر و واضحتر نشان میدهند. کوته حتی معتقد است که با کمک این دوربین میتوان طرح مقدماتی لئوناردو داوینچی را نیز که قبل از تکمیل نقاشی توسط رنگ روغن روی تابلو کشیده است، مشاهده کرد، اما بزرگترین کشف کوته در مورد ابرو و مژههای شخصیت نقاشی شده در این تابلو است.
وی میگوید: من یک مهندس هستم و همهچیز را به شکل منطقی خود میبینم. همیشه فکر میکردم که چرا ابرو و مژه در این نقاشی واضح نیست و چرا نقاشی با این مهارت و تبحر نباید به این جزئیات اهمیت بدهد؟! وی میافزاید: روزی با خودم گفتم اگر تنها یک تار ابرو یا یک مژه روی این تابلو پیدا کنم، در حقیقت مدرک بزرگی در دست خواهم داشت که ثابت میکند لئوناردو داوینچی برای شخصیت نقاشی خود مژه و ابرو کشیده است. این موردی است که تا آن موقع کسی کشف نکرده بود. سرانجام کوته در یکی از عکسهایی که از چشمهای این نقاشی گرفته بود یک تار ابرو یافت. وی میگوید: اگر از نزدیک به چشمان مونالیزا نگاه کنید، ترکهایی را در اطراف چشم آن میبینید که بسیار ریز و تقریبا نامعلوم هستند و این نشان میدهد که قسمت چشم این نقاشی توسط مسوول یا مرمتگر آن پاک شده و مژهها و ابروهای آن نیز به خاطر این دستکاریها محو شده است. دوربین بسیار دقیق کوته وی را تشویق کرده تا در مورد جزئیات بیشتر این شاهکار هنری که همیشه اسراری در پس پرده داشته، بیشتر تحقیق کند.
سطح مادون قرمز این تصویر نشان میدهد که انگشتهای دست چپ مونالیزا، در ابتدا در یک جای دیگر، غیر از محل کنونی خود کشیده شده بودند. کوته میگوید: تغییر محل این انگشتها روی تابلو به خاطر تغییر وضعیت لباس شخصی است که مدل نقاشی لئوناردو داوینچی شده است.
وی میافزاید: بسیاری از افراد روی این نکته کار کردهاند و به نتیجه خاصی نرسیدند اما به نظر من دلیل موجه آن است که مکان قبلی مچ دست چپ روی پوششی قرار داشت که روی شکم مونالیزا بود و به نظر من این یک کشف بسیار بزرگ است.
با استفاده از عکسها دیده میشود که رنگ پوست مونالیزا صورتی کمرنگ و فضای پشت او آبیروشن است در حالی که وقتی به تابلو نگاه میکنید رنگ آن خاکستری-سبز دیده میشود. کوته گفت: لبخند ژکوند اصلی مونالیزا، بسیار عمیقتر از آن چیزی است که به نظر میرسد و در حقیقت این لبخند تمام صورت مونالیزا را گرفته بوده است. از دیگر اسراری که توسط این محقق کشف شده این است که قسمت آرنج مونالیزا دستکاری شده است. این قسمت در سال ۱۹۵۶ توسط شخصی که با سنگ به تابلو زده، مخدوش شده بود.
همچنین همان پوششی که قسمت زانوی مونالیزا را پوشانده، قسمت شکم وی را نیز پوشانده است.
برگرفته از graphicist.ir
|
اهداف
1- تصویر سازی
2- تبدیل عکس اسکن شده به تصویر برداری
مرحله1 در ابتدا عکس لب مورد نظررا بر روی کاغذ طراحی کنید.این مرحله همیشه مهمترین مرحله در کار طراحی میباشد.سپس نقاشی خود را به داخل برنامه فوتوشاپ اسکن کنید و از آنجا به محیط نرم افزارIllustrator کپی و الصاق کنید .
مرحله 2
مرحله 3
مرحله 4 این مرحله را تنها با جا گذاشتن خطوط سیاه ترک می کنیم.
مرحله 5
مرحله 6 انتخاب و دکمه Divide از پنجره Pathfinder را فشار می دهیم .
مرحله 7
مرحله 8
مرحله 9 می کنیم
مرحله 10 Eraser Tool قسمت هایی را که می خواهیم سایه ایجاد شود را پاک می کنیم.
مرحله 11
مرحله 12
مرحله 13
مرحله پایانی در این مرحله یک مربع با رنگ قرمز تیره به زیر تمامی لایه ها ایجاد میکنیم و کار خود را به پایان می رسانیم.
|
برگرفته از سایت graphicist.ir






۱۳- DragonArtz Designs:
یک سایت وردپرسی حاوی تعداد زیادی وکتور و وال پیپر
۱۴- Vector Portal:
امکان جستجو در گالریهای مختلف همچون لوگو، ورزش، پرچم، نقشه، علامت و…
۱۵- VectorJunky:
گالری آنلاین برای دانلود وکتورهای رایگان
